Ana Sayfa Kültür-Sanat 23 Haziran 2020 5 Görüntüleme

Ayşe Erkmen’in Arter’deki ‘Beyazımtırak’ standı, kaldığı taraftan ziyaretçilerini ağırlıyor

Erkmen’in yarım kalan standı de 26 Temmuz’a kadar izleyicilerle buluşmaya devam ediyor. Stant, Erkmen’in 1970’ten bu yana ürettiği işlerinden retrospektif bir anlayışla seçilenlerle birlikte, bu stant için şahsi olarak tasarlayıp ürettiği yeni işleri de bir araya getiriyor.

Küratörlüğünü Emre Baykal’ın yaptığı stant, Erkmen’in Türkiye’deki birinci kurumsal solo standı olma niteliği taşıyor. Erkmen ile konuştuk…

– Beyazı nasıl ele aldığınızı bize biraz anlatabilir misiniz? Standın isminin “beyaz” değil de “beyazımtırak” olması ne söz diyor?

Beyaz değil beyazımtırak zira beyaz kesin bir renk, beyazımtırak ise sonsuz çeşitlemeleri olabilecek meçhul bir renk. “Beyazımtırak” hayal üzere, varla yok arası, kenarları flu. Bu türlü bir stant olmasını “hayal” ettik, söylediklerini gizleyen, sonlarını saklayan, bir gayrısının sahasına sızmaya yeltenen işlerden oluşan bir yerküre yaratmaya çalıştım. “Beyazımtırak” birebir vakitte bu işlerden birinin ismi, rengi nitekim beyaz lakin aşikâr bir formu yok fakat küçük hazır formlar birbirinin içine girip kayboluyor ve her sergilendiği yana nazaran biçim değiştiriyor. Bu iş standa yukardan bakıyor ve baktırıyor. Beyazımtırak’taki –trak, Whitish’teki –ish: “sanki öyleymiş gibi’lik” gösteriyor, tıpkı vakitte “aşağı yukarı”.

TEMELDEN ÇIKAN KAYA

– Arter’de de “100 Taş” isimli işinizin yanı sıra “Mavi Taş” isimli yeni bir işinizi görüyoruz. Bu ürününüzü Arter’in yeni binasıyla ve Dolapdere’yle nasıl bütünleştiriyorsunuz?

“Mavi Taş” çok direkt Arter ile ve münasebetiyle Dolapdere ile ve saf ki İstanbul ile bağlı. Taşın ismi, “İstanbul’un mavi taşı”. İstanbul’un tabanı bu taş. Ben Arter şimdi temel kazımı sürecindeyken temelden çıkan bir kayayı benim için saklamalarını istemiştim ki meğer aslında onlar iki adet taş saklamışlarmış. O iki taş arasından bu sergilediğim taşı seçtim, hem heykelsi ve estetik özellikleri nedeniyle hem de daha evvel yaptığım iki işte (“Stoned”/Innsbruck ve “Crystal Rock”/Düsseldorf) kullandığım taş formlarına çok benzemesi nedeniyle. Bu iki, daha evvelki işlerde havada duran ve sallanan, tehditkâr taşlar Arter’de çok tekin olmasa da bir konuma yerleşti ve güya yanını buldu. Stanttaki “Dolapdere” isimli ses işi/yerleştirmesi ile birlikte direkt Dolapdere ile ilgili iki iş, iki farklı odaya yerleşti.

– “Beyazımtırak” standında hem retrospektif hem de bu stant için hususî olarak tasarlayıp ürettiğiniz yeni işleriniz bir araya geliyor. Stantta izleyiciler yeni işlerinizden hangilerini görecek?

Yeni iş olarak bir desen öbeği var, filler, penguenler ve kivilerden oluşan. Bunlar benim gerçek hayatta çok nadir olarak görme talihim olan hayvanlar. Güya onlara ulaşmak velev üzere bu desenleri ara ara daima yapıyorum sonra da tabiatıyla oluşan sözlerini seyrediyorum, kızgın mı, ivedisi mi var, utangaç mı… üzere. Bu hisler evvelden tasarlanmış hisler değil, desen bittikten sonra fark edilen sözler. Gayri bir yeni iş Bitmoji programından seçmeler, kendi karakterimi oluşturarak. Burada da çeşitli hisler ve beceriler laf konusu. Ordaki karakter üzülüyor, kızıyor, kitap okuyor, ski yapıyor, âşık oluyor ve sık sık bir filin önünde “why/niye” diyor. Standın başladığı yandaki fil desenlerine stant biterken yapılan bir gönderme üzere bir şey. Niçin bu hayvanlar, niçin bu stant, niçin… niçin. Bunların dışında yeni bir iş olarak “Mavi Taş” var daha evvel lafını ettiğimiz, çok savlı bir deyişle-A rter’in ve standın temel taşı!

DOLAPDERE’NİN SESİ

– “Beyazımtırak” standını başta söylediğiniz üzere “arada olma” hali bağlamında nasıl değerlendirirsiniz?

“Beyazımtırak” standındaki işlerin tek tek görülmeleri noktasına birbirlerinin içine, sahasına girerek sergilenmelerini istedim. Burada bana Emre Baykal’ın da çok eği oldu, örneğin son anda onun ısrarıyla yerleştirdiğim “100 Taş”ın bir kısmı bütün salona dağıldılar ve işler arasına sızdılar ve güya bir metindeki noktalar, virgüller üzere bir işlev üstlendiler. Birebir biçimde “Dolapdere”nin sesi de, ileri geri hareket eden duvar da, kapıyı tutan “Frisé” de odanın sonlarını zorluyorlar. En çokça heykel tarifine uyan iki obje Dolapdere’nin sesini yayan hoparlörler, sanat yapıtı değiller fakat hususî olarak seçilip en itibarlı yana odanın ortasına yerleşmişler. Mekânın her noktası bu standa katılsın istedim, duvarlar, pencereler, taraf, tavan ve boşluk. Retrospektif’in mutlaklığından kurtulabilmek için üzerinden silgi geçmiş üzere bir stant yapmaya çalıştım.

Cumhuriyet

İlginizi çekebilir

Sanatta bu hafta

Sanatta bu hafta

iletişim : live:.cid.e85adaa203246898
hack forum gaziantep escort gaziantep escort en iyi casino siteleri en iyi casino siteleri slot siteleri beylikdüzü escort
hack forum gaziantep escort gaziantep escort bedava hesaplar